Archive for the ‘Blog’ Category

Stichting OndersteBoven leverde met input van haar vrijwilligers, LesBische twitteraars en forumbezoekers van www.linkinpink.nl een zeer lange lijst van lesbo-favorieten in bij Hans Schiffers voor de Gay Pride Dag ‘Pot’ 5.  De redactie maakte hieruit een selectie van 20 nummers waaruit de (overwegend) heteroseksuele luisteraars weer een favoriet konden kiezen.

Lizzy the Lezzy met I’m a Lesbian werd een ware Twitter- en internethype onder LesBiennes en kreeg een eervolle vermelding  vanwege de grote hoeveelheid stemmen. Ze haalde de top 5 net niet. Deze nummers wel:

1. Nina Hagen – Unbeschreiblich Weiblich
2. Anita Meyer – Why Tell Me Why
3. Anouk – Nobody’s Wife
4. Janis Ian – At Seventeen
5. Eurythmics – Sweet Dreams

Op 1 augustus mocht Irene Hemelaar, directeur van Stichting OndersteBoven, de Roze Loper overhandigen in Het Schouw.

26 juni lanceerden de kersverse COC-voorzitter Vera Bergkamp en OndersteBoven-voorzitter Irene Hemelaar tijdens Roze Zaterdag in Amersfoort de LesBische Alliantie.

Foto’s door Marike Oudraad. Meer foto’s van Roze Zaterdag op www.rozezaterdagamersfoort.nl

Een open dialoog over homoseksualiteit met vrouwen met een migrantenachtergrond, beter onderzoek om psychosociale problematiek van lesbische vrouwen in kaart te brengen en vaker melden van discriminatie of pesterijen. Dat zijn enkele van de aanbevelingen om het welzijn van Amsterdamse vrouwen met lesbische gevoelens, waar nodig, te vergroten… Lees en bekijk hier meer.

Read the rest of this entry »

Zichtbaarheid in beleid en onderzoek

Inleiding SPE expertbijeenkomst lesbische identiteit door Irene Hemelaar 18 juni 2010

Belang van onderzoek
Met onze presentatie van het eerste grootschalige onderzoek naar het welbevinden van lesbische en biseksuele vrouwen in Nederland hebben we behoorlijk wat in beweging gezet. We kwamen in het vizier van OCW en de gemeente Amsterdam. De eerste zorgt ervoor dat we tot eind 2011 meer emanciperend werk voor LBT-vrouwen kunnen verrichten.

We weten te weinig over lesbische en biseksuele vrouwen
Grootschalige onderzoeken zoals het landelijke Nemesisonderzoek kennen wel een mogelijkheid om de geaardheid bekend te maken, maar bij het meten werd nooit specifiek gekeken naar en vergeleken met LHBT-resultaten.

Ik begreep van de dames van SPE dat in Amsterdam bij bevolkingsonderzoeken nog niet eens wordt gekeken naar m/v, laat staan naar hetero vs LHBT.

Wel heeft A’dam vorig jaar een onderzoek gedaan naar homoseksuele mensen in de stad. Hieruit blijkt dat  bij een niet zo wetenschappelijke schatting gemiddeld 10% van de mannen in A’dam homo is en 3% van de vrouwen lesbisch. Onder niet westerse allochtone vrouwen is dit 0,9%. Deze cijfers lijken me bijzonder weinig en ik vermoed eerder dat de onderzoekmethoden lesbische vrouwen niet zichtbaar hebben gemaakt, dan dat het percentage lesbische vrouwen werkelijk zoveel lager ligt. Uit het onderzoek blijkt ook dat deze groep lesbische vrouwen minder te besteden hebben dan heteroseksuele vrouwen. 10 op de 100 lesbiennes beoordeelt hun gezondheid als zeer slecht, tegen 4 op de 100 heteroseksuele vrouwen.

Reden temeer om op lokaal niveau meer gedegen onderzoek te verrichten naar het welbevinden van lesbische en biseksuele vrouwen. En dit niet eenmalig te doen, maar dit te herhalen, zodat je kunt zien of het beter of slechter gaat.

Wat te doen met het ‘weten’?
Onderzoek roept altijd nieuw onderzoek op.  Op basis van bovengenoemde resultaten zou je verder onderzoek moeten doen naar het ‘waarom’ en beleid maken om de positie van lesbische vrouwen te verbeteren. Hierbij zou de gemeente geld vrij moeten maken voor en samen moeten werken met organisaties die zich inzetten voor vrouwen en/of de hele brede LHBT-brede groep. Ik denk hierbij aan Schorer, COC Amsterdam, Stichting OndersteBoven, stichting ProGay. Bij deze organisaties bestaat al kennis om – met elkaar – een verandering op gang te zetten, ieder vanuit zijn eigen expertise.

In de Gay Capital nota van Ossel lag de focus wederom op homomannen. Lesbische vrouwen bleken andermaal met 1 alinea op een document van 16 pagina’s een blinde vlek. De conclusie was: we weten te weinig en we zouden eens met vrouwenorganisaties moeten gaan praten.

Deze bijeenkomst  door SPE is daar een aanzet toe. Moge dit tot concreet – financieel – handelen van de gemeente komen.

Tijdens de Amsterdam Gay Pride van 1 t/m 8 augustus vindt dit jaar voor de 2e maal de LesBian Pride plaats. Een week vol met feesten, literatuur, workshops en avontuur! Speciaal voor vrouwen die (ook) op vrouwen vallen.

LesBian Pride bestaat dankzij de inzet van initiatiefrijke professionals die veelal op vrijwillige basis verschillende activiteiten organiseren speciaal gericht  op de vrouwelijke bezoekers van Gay Pride.

OndersteBoven werkt bij de coördinatie van LesBian Pride nauw samen met Gay Pride-organisator ProGay die ondermeer zorgt voor de publiciteit en met IHLIA, die de prachtige ruimtes faciliteert in de Centrale Biblibliotheek van Amsterdam, de OBA. De OBA is daarmee ook dit jaar weer de LesBian Pride Meetingpoint. Maar ook elders in de stad kom je aan je trekken. Van een lesbisch literaire wandeling, Drag King activiteiten, een motortocht, de Pink Ladies on Stage tot een Queer Porn Festival.

Wil je de volledige agenda weten, surf dan naar www.weareproud.nl en stel eenvoudig je eigen programma samen.

We wensen je veel plezier!

Het LesBian Pride Team: Carolien Faaij, Dees Seegers, Lonneke van den Hoonaard, Dewi Vrenegoor, Constance Steenkamp, Gemma Rameckers, Daantje Versteeg, Irene Hemelaar, Agnita Vriend

Terwijl Stichting OndersteBoven in samenwerking met Stichting ProGay begin dit jaar het initiatief had genomen om een vrouwenprogramma in kaart te brengen en te stimuleren voor de Amsterdamse GayPride, bedachten twee vrouwen die actief waren geweest bij de Gay Games in 1998, Inga Mielitz en Agnita Vriend precies hetzelfde.

Gemma Rameckers, werkzaam bij IHLIA, kende alledrie de vrouwen(organisaties) en hun ideeën en bracht Irene Hemelaar van StOB in maart dit jaar in contact met Agnita en Inga.

De drie dames hebben de handen ineen geslagen en hebben zo’n 30 vrouwen uitgenodigd om enerzijds eigen initiatieven te ontplooien, maar ook om nieuwe samenwerkingsverbanden mogelijk te maken.

De creatieve en constructieve respons oversteeg alle verwachtingen. Het resultaat wordt een heuse LesBian Pride waar vele vrouwen(organisaties) een bijdrage aan leveren en waar heel vele vrouwen van zullen gaan genieten!

Wil je nu al weten wat ons te wachten staat? Check: http://lesbianpride.hyves.nl

Gay Pride

De voorbereidingen van de evenementen in de week van Gay Pride van 26 juli tot en met 2 augustus zijn alweer in volle gang. De Pride mag best wat LesBischer worden en veel meer op vrouwen gericht zijn, vindt stichting OndersteBoven. Daarin staat ze gelukkig niet alleen. Stichting ProGay vindt  het  ook belangrijk dat  de vrouwen zich welkom voelen. We bouwen  daarom met elkaar aan een uitgebreid vrouwenprogramma.

Samenwerking

Samen met Inga Mielitz en Agnita Vriend (Pink Pirouette), is voorzitter Irene Hemelaar – die ook secretaris is bij Stichting ProGay – druk doende om LesBische activiteiten die mogelijk al plaatsvinden of die mensen voor de gelegenheid willen organiseren, in kaart te brengen.

Wat gebeurt er al?

Pink Pirouette organiseert een stijldansavond, Mieke Martelhoff (Vivelavie) een groot feest in Escape en OndersteBoven vaart ook dit jaar mee in de Botenparade met De Trotse Lesboot.

Doe mee!

Als je ideeën hebt voor het vrouwenprogramma of vragen hebt, mail ze gerust naar info@stichtingondersteboven.nl. Of meld je aan voor de eerste inventarisatiebijeenkomst op 17 april om 17.30 bij Shiva, 1e Helmersstraat 17 te Amsterdam. Het overleg duurt tot 19.30 uur. Daarna drinken we in Saarein een (al dan niet alcoholvrije) borrel.

Graag tot de 17e!

Stel je eens een zaal voor vol met witte, middelbare homomannen en zie daar Gerrit Komrij een lezing houden over homoseksualiteit. Mooie taal, bijzondere beelden en heerlijk scherpe grappen over burgerlijke boegbeelden. Nadat hij de Gay Parade aan de Paralympics koppelde, stelde Komrij zich niet langer verwant te voelen met de Nederlandse homo. Prikkelend, dat zeker, maar nader beschouwd angstig elitair in zijn afzetten tegen anderen. Het roept de vraag op of mensen met lesbische en homoseksuele gevoelens bij dit soort uitspraken gebaat zijn, zeker als iemand van de status van Komrij deze neerzet. Jolanda Kirpensteijn en Isaäk Mol denken van niet.

Komrij vertelt in de Mosselezing dat hij met het erkennen van zijn homoseksualiteit toetrad tot een categorie van bijzondere mensen, zeg in de lijn van Shakespeare, Plato en Michelangelo. Hij zet daarmee impliciet homo’s (en lesbo’s mogen we aannemen) als een soort elitegroep neer. En hij gaat zelfs nog een stap verder. Naast een verbinding tussen homoseksualiteit en culturele elite maakt hij er ook een tussen homoseksualiteit en tegendraadsheid. Homo’s (en lesbo’s?) behoren zich als het ware af te zetten tegen het burgerlijke, zij moeten een eigen, antiburgerlijke moraal hoog houden.

Tegenover dit beeld, of misschien wel deze wensdroom, zet hij, veel explicieter, het beeld van ‘knuffelhomo’s’ op TV, de sportschoolhomo van de Gay Parade en de familiehomo’s die trouwen, kinderen krijgen en vooral op de bank zitten. Hij noemt dit en passant de ‘verradersvariant’ van homoseksualiteit.

Nu kunnen wij ons Komrij natuurlijk moeilijk voorstellen bij een winkelopening of in een karaoke, laat staan met een vriendje in opperst genoegen in een rookworst happend bij de HEMA. In de lezing laat hij zien oprecht angstig te zijn als homo ineens ‘gewoontjes’ te zijn, ‘burgerlijk’ zelfs. Zie hier Komrij die bang is als bekende Nederlandse homo in de lijn Geer en Goor te moeten staan.

Deze bange Komrij maakt een parodie van de gevoelens en verlangens van homo’s en lesbo’s. Hij gooit het allemaal op de hoop van burgerlijke aanpassing, van te weinig bereidheid om het zuur van het anders zijn te nemen. Het is flauw andere ‘varianten’ neer te zetten als ‘verraders’: Als je het zuur niet wilt, dan krijg je het bitter van Komrij …

Wij zien dat heel anders. Wat is er mooier dan zichtbaarheid? Trouwende homo’s en lesbo’s met kinderen, daar kun je van gruwelen, maar ze hebben het zoet van de vrijheid, van het kunnen kiezen wat je zelf wilt en dat ook echt doen. Dat is niet burgerlijk en ook niet tegendraads, maar eigenstandig. De lesbomoeder op de ouderavond, de ‘tegennatuurlijke’ dichter, de leernicht en de potteuze fietsenmaker, de biseksuele juffrouw Frans, de proletengay, de hasbian en de homopappa van de voetbaltraining. Ze horen er allemaal bij. Ze maken onze maatschappij kleurrijk en bevorderen daarmee een veilig klimaat voor onze homo’s en lesbo’s in de dop, opdat ze niet op hun veertiende tijdens de maatschappijleerles voor het eerst een ‘gewone lesbo’ zien. Ze maken homoseksualiteit bijzonder gewoon. Gewoon van alledag. Hoe zichtbaarder hoe beter, dan krijg je ons nooit meer terug in de kast. Komrij’s angst voor een omslag van het positieve politieke klimaat is helemaal niet onterecht. Helaas draagt zijn manier van denken daar juist toe bij.

In de deze tijd, met grote diversiteit aan culturen, religies en groepen mensen met elk hun eigen gewoontes, wensen en verlangens, is het manoeuvreren om zo samen te leven dat ieder ruimte heeft. Het ene is niet beter dan het andere, het gaat er om dat het naast elkaar kan. We hebben behoefte aan mensen die dat uitdragen en niet aan mensen die verschillen veroordelen en er uitstappen.

Zaterdag 11 oktober is het Coming Out Day. Sommige mensen zetten dan een stap die hun leven verandert. Komrij, je behoort tot de culturele elite – je ben tenslotte winnaar van de PC Hooftprijs – pak je rol als ‘knuffel’homo van de Nederlandse literatuur. Maak eens een verbindend statement. Laten we niet bang worden voor elkaar en ons terugtrekken in onze eigen (sub)groep. Dat is een stap terug de kast in, Komrij, come out!

Jolanda Kirpensteijn kreeg kinderen in een lesbische relatie, is bestuurslid van Stichting OndersteBoven (bevordert maatschappelijke acceptatie van lesbische en biseksuele vrouwen)en traint bij Vulkaan mensen in het respectvol met elkaar omgaan.

Isaäk Mol was de donor, werkt bij trainings- en adviesbedrijf Stavoor en is auteur van het boek ‘Gloedvol debatteren’ (Kluwer 2007).

September 2008

Vrijwilligersorganisatie Stichting OndersteBoven is eind 2006 opgericht om de maatschappelijke positie van vrouwen, in het bijzonder lesbische en biseksuele vrouwen te bevorderen, zodat ze in vrijheid kunnen leven zoals ze dit willen. Om dit doel te bereiken, willen we deze groep vrouwen zichtbaar maken. Dit doen we onder andere door het verrichten en stimuleren van wetenschappelijk onderzoek.

In samenwerking met de Universiteit van Amsterdam hebben we in april 2008 ons eerste grootschalige onderzoek naar de leefstijlen en het welbevinden van LesBische vrouwen in Nederland uitgezet via internet. Binnen de tijdspanne van slechts een maand vulden zo’n 2000 vrouwen het onderzoek in. Gedurende het afgelopen jaar heeft een aantal studenten druk de gegevens bestudeerd, geanalyseerd en bediscussieerd. En nu zijn we er binnenkort dan toch echt klaar voor om de resultaten met alle geïnteresseerden te delen.

De presentatie hiervan vindt plaats op vrijdag 24 april om 15.00 uur bij en in samenwerking met IHLIA in de theaterzaal van de OBA te Amsterdam. We nodigen je van harte uit erbij te zijn. Het programma duurt tot ongeveer 16.30 uur waarna er – op eigen kosten – een borrel plaatsvindt. Meld je alsjeblieft aan via info@stichtingondersteboven.nl, dan zetten we je op de gastenlijst.

Je krijgt bijtijds een bevestiging toegestuurd.