Door Stéphanie Albicher

Een camera die een operatiekamer binnenrijdt, een transvrouw die zichzelf opmaakt voor een spiegel. In veel documentaires over transgenders ontbreken deze shots niet. Onmisbaar voor buitenstaanders om enige grip op het onderwerp te krijgen, zo lijkt het. Toch storen veel transgenders zich aan deze manier van verbeelding. Want niet elke transvrouw omarmt de make-up doos. En voor sommigen is een ander geslachtsdeel niet eens zo belangrijk.

“De focus op operatieve ingrepen en gedragingen van mannelijkheid en vrouwelijkheid geven een versimpeld, eenzijdig beeld,” zegt Jiro Ghianni (38), één van de initiators van TranScreen. “Niet seksualiteit, maar juist genderidentiteit en de vloeibaarheid daarvan zouden centraal moeten staan. Want transgenders zijn er in alle soorten en maten: drag-kings/queens, klassieke transseksuelen (die na een geslachtsoperatie niet meer trans zijn maar simpelweg man of vrouw), genderqueers (laten de labels man/vrouw geheel los), maar ook mensen die gedurende hun leven switchen in de beleving van gender. Op ons festival proberen we die diversiteit zoveel mogelijk recht aan te doen. Van de 34 films die op het festival te zien zijn gaat slechts een klein deel over klassieke transseksuelen. Overigens vertonen we ook drie films met een specifiek lesbisch thema.”

Naast het neerzetten van een genuanceerder beeld hoopt TranScreen de zichtbaarheid van de transgenders te vergroten. Met dat laatste gaat het de laatste jaren trouwens wel steeds beter, vindt Ghianni: “Neem de documentaire over Valentijn de Hingh die de VPRO een aantal jaren geleden uitzond. Een goed verteld verhaal dat bovendien een aardig groot publiek bereikte. En waar de aandacht van de media aanvankelijk vooral uitging naar transvrouwen worden ook transmannen steeds vaker geportretteerd.”

Hoewel aandacht van de maistream media goed is voor de zichtbaarheid van transgenders, denkt Ghianni wel dat de transgendergemeenschap meer zou kunnen doen om de regie over haar representatie in eigen hand te nemen. De neiging van reguliere media om het onderwerp te benaderen vanuit clichés blijft namelijk hardnekkig. Ghianni: “Daarom ben ik ook heel blij met de workshop over beeldvorming die we dit jaar aanbieden. Deze is bedoeld voor journalisten (meer kennis, het perspectief van transgenders beter begrijpen), maar ook voor transgenders zelf die te maken krijgen met de media. We hopen met de workshop het besef aan te wakkeren dat we ook zelf aan de bak moeten voor een juiste representatie. In Nederland worden de belangen van transgenders vertegenwoordigd door Transgender Netwerk Nederland, dat fantastisch werk verricht, maar ook veel op z’n bord heeft. Het zou goed zijn om een organisatie te hebben die zich uitsluitend bezighoudt met beeldvorming, zoals Trans Media Watch in Groot-Brittannië dat doet. Deze vereniging slaagde er bijvoorbeeld in 2011 in om de Britse omroep Channel 4 een convenant te laten ondertekenen dat een juiste en respectvolle weergave van transgenders op deze zender waarborgt.”

Klik hier voor een overzicht van de vrouwenfilms waaraan Stichting OndersteBoven bij heeft gedragen. En ga lekker een avondje ‘filmfestivallen’!

www.transcreen.org (8 t/m 12 mei, voorstellingen in het Ketelhuis en Filmhuis Cavia)

Anak Anak Srikandi (Indonesie/Duitsland/Zwitserland, 2012, the

Children of Srikandi Collective, 73’)

Anak Anak Srikandi is de eerste film door en over queer vrouwen in Indonesie, het land met de grootste Moslim populatie ter wereld. Acht authentische en poetische verhalen zijn verwoven met het prachtige traditionele Javaanse schaduw poppentheater. Het verhaal gaat over Srikandi, een van de personages van de bekende Indiase epos Mahabharata, welke noch man noch vrouw is. Een mooi verhaal dat ons herinnert aan het feit dat liefde tussen dezelfde geslachten en gender variatie, geen Westerse invloed zijn, maar van oudsher diepgeworteld aspecten uit de Indonesische cultuur zijn. Dit collectieve verzamelwerk overschrijdt de grenzen tussen documentaire, fictie en experimentele film.

Het bijzondere aan deze films is allereerst dat het gemaakt is door een queer vrouwencollectief, dat tegelijkertijd als maker en protagonist optreedt in de film. Deze acht moedige vrouwen geven op bijzondere en creatieve wijze een inkijk in hun persoonlijke leven als lesbisch/bi/queer/trans vrouw in de Indonesische maatschappij.

Gen Silent (VS, 2012, Stu Maddux, 63’)

Gen Silent is een film over oudere GLBT mensen die altijd hebben gestreden voor gelijke rechten met betrekking tot hun genderbeleving en/of seksuele geaardheid. In deze film wordt uitgelicht hoe eenzaamheid en kwetsbaarheid door ouderdom, de angst voor discriminatie en misbruik weer kan toenemen, bijvoorbeeld in bejaardentehuizen en ziekenhuizen. Ook laat de documentaire zien hoe makkelijk LGBT ouderen hierdoor weer terug in de kast kunnen gaan zitten en hoe community de ouderen opvangt door bijeenkomsten voor ze te organiseren.

Twee van de protagonisten zijn een ouder lesbisch koppel, wat nog altijd samen is na vele jaren. Ook zie je dat zij -in tegenstelling tot de andere protagonisten- steun bij elkaar hebben, maar toch bang zijn om het bejaardentehuis in te moeten en dat hun relatie en hun geaardheid hiermee in het geding komt.

Finish Line (VS, 2011, Gina Pei Chi Chen, 13’)

(deel van het interseks programma)

Finish Line is een korte fictie film die gaat over Angeni, een jonge athlete, die ervan droomt om de snelste hardloper ter wereld te worden. Vanwege haal ultra mannelijke verschijning en buitengewone prestaties, wordt ze gedwongen om een test te ondergaan, waarbij kan worden vastgesteld of ze ’echt’ een vrouw is.

Deze film laat goed zien hoe de wrede maatschappelijk normen het eigen lichaamsbeeld kunnen beinvloeden. Wanneer ben je een ‘echte’ vrouw? Deze film sluit goed aan op het actuele thema ‘vrouwen in de sportwereld’, want waarom wordt er altijd getwijfeld aan vrouwen met uitzonderlijke prestaties in de sport?

Thick Relations (VS, 2012, Jules Rosskam, 85’)

Deze documentaire met fictieve elementen verbeeld het leven van een queer gemeenschap in Chicago. Een hechte groep (lesbische/bi/trans) vrouwen die de rode draad door de fragmentarisch opgezette film aangeven, hervinden hun leven na het verlies van een goede vriendin. In plaats van op het verdriet en de periode van rouw te focussen, neemt de film de kijker mee in de diepe (liefdes)verbanden die de vrouwen met elkaar en hun omgeving hebben.

Deze community based film, laat goed de diepere laag zien binnen een hechte lesbische groep vrouwen, door de kijker te laten voelen hoe belangrijk en ondersteunend deze relaties zijn. De verwovenheid tussen liefde, seks, ‘ gekozen’ familie en vriendschap komt goed uit de verf, wat vaak niet het geval is in films over de lesbische gemeenschap. Voor de niet-queer kijker bied deze film begrip en inzicht in een veelal verborgen, maar belangrijke kant van het lesbisch bestaan. Voor de lesbische kijker zal de herkenning van de eigen relaties een belangrijk thema zijn.

Meer op www.TranScreen.nl

Van 8 tot en met 12 mei is Amsterdam het toneel van een uitzonderlijk filmfestival. TranScreen, het Transgender Filmfestival, is één van de grootste filmfestivals ter wereld dat zich volledig toelegt op de thematiek mannelijkheid, vrouwelijkheid en alles wat zich daartussen en daarbuiten beweegt. In 2013 beleeft zhij zhaar tweede mega editie, dit maal in het Ketelhuis en in Filmhuis Cavia én met een baanbrekende expositie bij IHLIA.

 De categorieën man en vrouw maken het leven lekker overzichtelijk, maar niet iedereen voelt zich thuis in die tweedeling. TranScreen stelt het keurslijf aan de kaak en belicht zelfgekozen identiteiten. Kortom, het festival richt zich op transvrouwen, transmannen, travestieten, transgenderisten, androgyne personen, dragqueens, drag-kings, tomboys, intersekse personen, genderqueers en… jou.

Het meer dan 80 films tellende programma biedt zowel lichtvoetige publiekstrekkers als kritische informatieve documentaires, animaties en arthouse films. Het openingsprogramma bestaat uit een verzameling korte films waarbij het genderspectrum tot het maximale wordt opgerekt!

In het Ketelhuis en Filmhuis Cavia komen vele Nederlandse premieres voorbij, vaak in aanwezigheid van de regisseurs. Er zijn films te zien uit Duitsland, Italië, Indonesië, Iran, Pakistan, Brazilië, USA, Australia, Nieuw Zeeland, Ecuador, Bolivia, Myanmar, Japan, Zweden, Chili, Peru en zelfs uit Nederland…
Dwars door de 34 programmaonderdelen zweven o.a. deze themalijnen: World Reports, Feeling Community, Mixed Abilities, Generations, STOP Pathologization! en Unambiguously Intersex.

Tijdens het festival kan het publiek stemmen en de publieksfavorieten bepalen. Tevens zijn er meerdere feesten en debatten.
Tevens vindt er een TranScreen expositie plaats op het IHLIA-plein, in de Openbare Bibliotheek Amsterdam, van 19 april t/m 21 juli. Deze baanbrekende expositie is de eerste in Nederland die zich buigt over de politiek bij het scheppen en behouden van transgender beelden. Met video, beeldende kunst, sociale media, workshops en discussiepanels met nederlandse en internationale kunstenaars.

Lees meer op www.transcreen.nl

En deze willen wij je natuurlijk niet onthouden..

Dating’-avond 11 april 2013 te Amsterdam

Steeds meer homo’s en lesbo’s hebben een kinderwens. Invulling geven aan die wens is een stuk complexer vergeleken met hetero’s. Veel roze wensouders kiezen voor een co-ouderschapsconstructie. Maar waar ontmoet je een wensouder van het andere geslacht om zo’n spannend traject mee te bewandelen? Stichting Meer dan Gewenst organiseert daarom voor het eerst een speeddate avond waar wensvaders, wensmoeders en donoren elkaar kunnen ontmoeten.

‘De belangstelling voor onze activiteiten en het bezoek op onze website is de laatste jaren enorm toegenomen. We zien steeds vaker dat homostellen met een alleenstaande heterovrouw of een lesbisch stel gezamenlijk kiezen voor kinderen. Maar veel wensouders vinden het zeer lastig om een wensouder van het andere geslacht te vinden,’ zegt Marc Faber, bestuurslid van Meer dan Gewenst en zelf net vader van een tweeling. ‘Via de website van Meer dan Gewenst kunnen wensouders oproepjes plaatsen om een donor of co-ouder te vinden. Toch was er veel behoefte aan een speeddate, omdat de eerste, persoonlijke indruk zoveel meer zegt dan een mailtje’.

Tijdens deze speciale speeddate kunnen wensouders elkaar ontmoeten en leren kennen in korte gesprekken. Sara Coster, bestuurslid van Meer dan Gewenst en auteur van het bekende ervaringsboek ‘De Wens en de Vaders’ zal de avond inleiden. De avond is specifiek bedoeld voor alle wensmoeders, wensvaders en donoren die een kinderwens hebben met een roze tintje en kiezen voor co-ouderschap of een donor.

Stichting Meer dan Gewenst

Stichting Meer dan Gewenst zet zich in voor homoseksuele en lesbische ouders en wensouders. Zij organiseert o.a. bijeenkomsten voor wensouders, maar ook kinderspeeldagen voor kinderen met roze ouder(s). De stichting biedt op haar website naast veel informatie en links ook de mogelijkheid voor wensouders of ouders om oproepen te plaatsen, bijvoorbeeld als je op zoek bent naar een mogelijke co-ouder of donor. Meer informatie op www.meerdangewenst.nl.

Praktische informatie speeddate

Datum: donderdagavond 11 april 2013 van 20:00 – 22:00 uur

Deelname: In verband met de te maken indeling van de gesprekken, is aanmelden vooraf noodzakelijk. Dit kan via speeddate@meerdangewenst.nl. De kosten bedragen 10 euro per persoon.

Locatie: Amsterdam, exacte locatie wordt doorgegeven na aanmelding
Voor de co-ouderschapsconstructie focussen we dit keer op de Randstad.

Gay volleybalvereniging Netzo Amsterdam heeft ruimte voor nieuwe leden. Netzo is de oudste, grootste en de gezelligste gay volleybalvereniging van Nederland.

Er zijn nu zo’n 100 leden, iets meer mannen dan vrouwen. De teams doen mee aan de Nevobo-competitie, de homocompetitie, toernooien in het buitenland, en elk jaar organiseert de club het ‘Sinterklaastoernooi’ en feest dat honderden homo’s en lesbo’s uit heel Europa trekt. Vorig jaar werd het feest gehouden in Hotel Krasnapolsky en verrichtte Fatima Elatik (stadsdeelvoorzitter Oost) de prijsuitreiking. In juni 2013 bestaat de club 25 jaar en dat wordt het hele jaar door gevierd.

Netzo heeft ruimte voor nieuwe leden op diverse niveaus, ook voor mensen zonder volleybalervaring. Wie interesse heeft, kan drie keer gratis meetrainen om te ervaren hoe leuk Netzo is. Meer info: www.netzo-amsterdam.nl

Onderzoekster bij MOVISIE, schrijfster, trainer, moeder, twitteraar en felle debateerder. Hanneke is een veelzijdige LesbICOONingin die, zelfs bij haar kroningsspeech, haar gevoel voor humor en zelfspot behoudt.  Stichting OndersteBoven is trots op deze Queen Bee van de LBTQ-community.

Hanneke is genomineerd voor haar brede werk als onderzoekster. Vanuit haar werk als projectleider bij MOVISIE werkt Hanneke aan de preventie van suïcidaal gedrag onder LHBT jongeren. Ze ontwikkelde, samen met collega’s Judith Schuyf en Maurits Boote, de website www.iedereenisanders.nl en de handreiking ‘Ik wou dat ik dood was’ in samenwerking met COC Nederland. Ook deed Hanneke verschillende onderzoeken op het gebied van seksuele en gender diversiteit, onder andere naar lesbisch ouderschap en naar geweld tegen lesbische en bi vrouwen. Tenslotte heeft zij de kwestie ‘weigerambtenaar’ op de kaart gezet, toen zij bij haar huwelijk hier zelf tegenaan liep. Kortom, Hanneke Felten zet zich met hart en ziel in voor de LHBTQ-gemeenschap.

De andere twee vrouwen in de top-3, Barbara Barend & Marije Janssen, zijn ook niet de minste LesbICOONen! Kijk naar ons filmpje om meer te zien van hun werk en waarom zij genomineerd zijn!

lesbicoon2013nominees from Stichting OndersteBoven on Vimeo.

Een LesbICOONingin is een vrouw die op de voorgrond treedt en zichtbaar zichzelf is; bij welke letter van ‘de lettersoep’ zij ook past. Zij is een rolmodel voor anderen, is spraakmakend, vernieuwend en zet zich openlijk in voor de emancipatie van lesbische, biseksuele, trans- en queer vrouwen. Eerder gekroonde LesbiCOONinginnen zijn Anya Wiersma, Riek Stienstra en Ellie Lust.

Het COC roept demonstranten op om zich te kleden in één van de kleuren van de regenboog, het internationale symbool van de lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender gemeenschap (LHBT). Gebruik van de regenboogvlag dreigt strafbaar te worden als de Russische anti-homowet wordt aangenomen.

Deelnemers aan het protest verzamelen vanaf 18:00 uur op het Amsterdamse Oosterdok, 5 minuten lopen van het Centraal Station. Het programma begint om 19:00 uur. Op het podium zullen o.m. Russische LHBT-activisten spreken over de situatie in hun land.

Deelnemers kunnen zich vanaf vandaag aanmelden op www.stopdeantihomowet.nl. Eerder meldden zich via Facebook al zo’n 1500 belangstellenden. Organisatoren van diverse initiatieven tegen de anti-homowet (o.a. Koud welkom voor Poetin, The Dutch LGBT Support! en COC) hebben voor de actie op het Oosterdok de handen ineen geslagen.

Het COC organiseert ook acties op andere locaties die Poetin op 8 april a.s. bezoekt.

‘Dit wetsvoorstel is een ernstige schending van de mensenrechten en dreigt het leven van LHBT’s in Rusland onmogelijk te maken,’aldus COC-voorzitter Tanja Ineke. “We roepen hetero’s en LHBT’s op om op 8 april naar Amsterdam te komen om samen duidelijk te maken dat de wet van tafel moet.”

De anti-homowet dreigt LHBT’s in Rusland monddood te maken. LHBT’s die opkomen voor hun rechten kunnen bestraft worden, voorlichting over homoseksualiteit wordt onmogelijk en het tonen van de regenboogvlag kan leiden tot hoge boetes.

Naar verwachting besluit het Russische parlement in juni definitief over de anti-homowet. Een eerste versie van het voorstel werd in januari aangenomen. Soortgelijke wetgeving is op lokaal niveau al van kracht in diverse Russische regio’s. Daar is een stijging van geweld tegen LHBT’s merkbaar.

Tegenstanders van de anti-homowet kunnen nu al hun boosheid over de anti-homowet kenbaar maken door de petitie van COC in samenwerking met Change.org te tekenen – zie Change.org/antihomowetrusland.nl. De petitie zal tijdens het bezoek van Poetin overhandigd worden.

Zie voor alle informatie over de Poetin-acties tegen de Russische anti-homowet www.coc.nl

[Bron: COC NL]